۲۷ فروردین ۱۴۰۳ - ۱۱:۳۷
کد خبر: 69738

تعاونی‌ها عامل سلامت در اقتصاد

حمید حاج‌اسماعیلی- کارشناس اقتصادی
تعاونی‌ها عامل سلامت در اقتصاد

 با وجود آنکه موضوع توسعه امور تولیدی و مشارکت مردم در اقتصاد سالیان سال است که مطرح می‌شود، اما تاکنون نتیجه دلخواهی حاصل نشده است. به دلیل وابستگی به درآمدهای نفتی، کشور قادر نبوده در بخش تولید موفقیت چشمگیری کسب کند. این درحالی است که بخش خدمات توسعه پیدا کرده و درحال حاضر بیش از نیمی از تولید ناخالص داخلی کشور مربوط به بخش خدمات است. البته بخش خدمات نیز فرصت خوبی برای کشور محسوب می‌شود، با این وجود برای بزرگ شدن اقتصاد، اشتغال پایدار، افزایش تولید ثروت و استفاده از فناوری‌های روز دنیا باید به سمت اقتصاد تولیدی حرکت کنیم. اقتصاد تولیدی تفاوت‌های بسیار زیادی با حوزه خدمات دارد. برای اقتصاد تولیدی باید نیروی کار متخصص داشت. با وجود آنکه ایران هنوز یک کشور جوان است و فارغ‌التحصیلان زیادی دارد، اما طی دهه‌های گذشته به بخش نیروی انسانی توجه نشده است. در همین راستا بازار کار کشور به تناسب نیروی انسانی رشد نداشته و در نتیجه فارغ‌التحصیلان در بازار کار بهره‌وری کافی ندارند. برای موفقیت در زمینه تولید باید راهبرد کشور تغییر کند و از بخش تولید حمایت بیشتری شود. برای توسعه تولید در عین اینکه باید از نیروی انسانی به درستی استفاده شود، آموزش‌ها نیز باید بهینه شوند و در مشاغل بازنگری جدی صورت بگیرد. همچنین باید برای بخش تولید مزیت تعریف کنیم.

سال‌های سال است که افراد بر این باورند که بخش تولید مزیتی نسبت به بخش خدمات ندارد. دلایل زیادی مانع رشد تولید شده‌اند؛ دلیل نخست نرخ تورم بالاست. تورم آفت تولید است، وقتی تورم وجود دارد نمی‌توان در بستر مناسب کار تولیدی انجام داد. تورم باعث می‌شود قیمت کالاها افزایش پیدا کند، قدرت رقابت از بین برود، بازارها با مشکل مواجه شوند و بازاری برای تولیدکنندگان ایجاد نشود. بنابراین یکی از اموری که می‌تواند به راهبرد تولید در کشور کمک کند و مشوقی برای رشد تولید باشد، تک‌رقمی شدن تورم است. دومین مشکل، بی‌ثباتی در سیاست‌های پولی و مالی کشور است. تغییر هرروزه ارقام می‌تواند به امور تولیدی آسیب جدی وارد کند. سومین موضوع بی‌ثباتی نرخ ارز است. تولیدکنندگان برای تهیه مواد اولیه، واردات و صادرات با نرخ ارز سروکار دارند و ثبات نرخ ارز ضروری می‌نماید.

یک راهکار برای تقویت بخش تولید این است که دولت بانی شود و به افرادی که قصد دارند کار تولیدی انجام دهند مشاوره فنی ارائه دهد تا این افراد قادر باشند پیش‌بینی مناسبی برای فعالیت تولیدی داشته باشند. همچنین دولت می‌تواند برای تولیدکنندگان بازار صادراتی پیدا کند.

از سوی دیگر تسهیلاتی که از سوی بانک‌ها به تولیدکنندگان ارائه می‌شود نرخ بالایی دارد. همچنین دلالی و واسطه‌گری توازن به سمت تولید را از بین می‌برد. بخش زیادی از سرمایه‌های کشور در اختیار دولت است و دولت باید این سرمایه‌ها را به سمت تولید هدایت کند تا مردم متقاضی و دریافت‌کننده این واگذاری‌ها و شرکت‌ها از سمت دولت شوند. مردم برای حضور پیدا کردن در اقتصاد به انگیزه کافی نیاز دارند. اولین انگیزه این است که دولت مردم را باور و چتر حمایتی را برای حضور همه اقشار باز کند. حمایت دولت می‌تواند مالیاتی یا ارائه تسهیلات ارزان باشد. یکی از بخش‌هایی که می‌تواند باعث ورود گروه‌های خرد و ضعیف به بازار کار باز باشد، تعاونی‌ها هستند. یک جمع هفت نفره می‌تواند به یک تعاونی تبدیل شود و در این تعاونی هم سرمایه، هم افکار تجمیع شود. تعاونی‌ها از زیرمجموعه‌های اقتصاد کشور هستند که نتوانسته‌اند رشد پیدا کنند. این تشکل‌ها به دلیل آنکه فردمحور نیستند، می‌توانند در اقتصاد سلامت ایجاد کنند، امکانات و منابع از طریق تعاونی‌ها به‌صورت عادلانه در کشور تقسیم شود و شرایط برای حضور همه اقشار در بازار کار فراهم شود.

کد خبر: 69738

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 1 + 4 =